คุตบะฮ์: 10 หนทางสู่ความรักต่ออัลลอฮ์

โดย มุฮัมมัดอาดัม (เสรี) พวงมณี

พี่น้องผู้ศรัทธาทั้งหลาย… หัวข้อของเราวันนี้คือ ความรักต่ออัลลอฮ์ ตะอาลา ซึ่งเป็นการงานอันยิ่งใหญ่ของหัวใจ และเป็นสถานะอันสูงส่งของผู้ใกล้ชิดพระองค์           

ความรักต่ออัลลอฮ์ไม่ใช่ถ้อยคำที่กล่าวเพียงบนลิ้น แต่คือพลังที่ทำให้หัวใจมีชีวิตชีวา เป็นแสงสว่างที่นำทางวิญญาณ และเป็นความสุขที่แท้จริงของผู้ศรัทธา ผู้ใดมีมัน เขาย่อมพบความสงบและความมั่นคงในชีวิต แต่ผู้ใดขาดมัน หัวใจของเขาย่อมแข็งกระด้างและว่างเปล่า 

ดังนั้น เราทุกคนจำเป็นต้องถามตนเองอยู่เสมอว่า: หัวใจของเรามีความรักต่ออัลลอฮ์มากเพียงใด? และเรากำลังทำสิ่งใดเพื่อเพิ่มพูนความรักนั้นในแต่ละวัน 

พี่น้องผู้ศรัทธาทั้งหลายครับ … จงรู้เถิดว่า ความรักที่มีคุณค่ามากที่สุดและจำเป็นที่สุด คือความรักต่ออัลลอฮ์ ตะอาลา เพราะหัวใจถูกสร้างมาเพื่อรักพระองค์ มนุษย์ถูกฟิตเราะฮฺมาเพื่อภักดีต่อพระองค์ โลกและฟ้าสวรรค์ดำรงอยู่ด้วยพระองค์ และความรักนี้คือความลับของคำชะฮาดะฮฺ“ลาอิลาฮะ อิลลัลลอฮ์” 

แท้จริงการอิบาดะฮฺคือการรวมกันระหว่าง ความรักอย่างสมบูรณ์ และ การถ่อมตนอย่างสมบูรณ์ ซึ่งไม่อาจมอบให้แก่ผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว และการตั้งภาคีในเรื่องนี้คือความอธรรมที่ใหญ่ที่สุดที่พระองค์ไม่ทรงอภัย แล้วหัวใจจะไม่รักพระองค์ได้อย่างไร? ในเมื่อไม่มีผู้ใดนำความดีมาให้ได้นอกจากพระองค์ ไม่มีผู้ใดลบล้างความผิดได้นอกจากพระองค์ ไม่มีผู้ใดตอบรับคำวอน ขออภัยความผิด ปกปิดข้อบกพร่อง คลายความทุกข์ และประทานสิ่งที่เราต้องการได้นอกจากพระองค์ 

สาเหตุที่ทำให้หัวใจเกิดความรักต่ออัลลอฮ์มีสิบประการ 

หนึ่งในนั้นคือ การอ่านอัลกุรอานด้วยการใคร่ครวญและทำความเข้าใจความหมาย เราต้องพยายามเข้าใจเจตนาของพระองค์ เพื่อให้เข้าใจสิ่งที่พระองค์ต้องการจากเรา ความรักต่ออัลกุรอานคือเส้นทางตรงสู่ความรักต่ออัลลอฮ์ ตะอาลา ท่านอิบนุ มัสอูด (ร.ฎ.) กล่าวว่า:

 "لَا يَنْبَغِي أَنْ يَسْأَلَ أَحَدُكُمْ عَنْ نَفْسِهِ إِلَّا فِي القُرْآنِ، فَإِنْ كَانَ يُحِبُّ القُرْآنَ فَهُوَ يُحِبُّ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ"           

“ไม่สมควรที่คนหนึ่งจะถามถึงสภาพหัวใจของตนเอง นอกจากในอัลกุรอาน เพราะหากเขารักอัลกุรอาน นั่นเท่ากับเขารักอัลลอฮ์ อัซซะวะญัล”

และท่านซะฮฺล์ อัตตุสตะรี (ร.ฮ.) กล่าวว่า:

 "عَلَامَةُ حُبِّ اللهِ حُبُّ القُرْآنِ"           

“เครื่องหมายของการรักอัลลอฮ์ คือการรักอัลกุรอาน”           

ประการที่สอง: การใกล้ชิดต่ออัลลอฮ์ด้วยการทำอิบาดะฮฺนาฟิละฮฺหลังจากฟัรฎู เพราะสิ่งนี้จะนำบ่าวไปสู่ขั้นแห่งการเป็นที่รักของพระองค์หลังจากการรักพระองค์

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "إِنَّ اللهَ قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَمَا يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ: كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنِ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ، وَمَا تَرَدَّدْتُ عَنْ شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ تَرَدُّدِي عَنْ نَفْسِ المُؤْمِنِ، يَكْرَهُ المَوْتَ وَأَنَا أَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ" 
أخرجه البخاري (٦٥٠٢).           

ท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ รายงานว่า ท่านร่อซูล ﷺ กล่าวว่า: “อัลลอฮ์ตรัสว่า:           

ผู้ใดเป็นศัตรูกับวะลีย์ของข้า ข้าได้ประกาศสงครามกับเขาแล้ว และบ่าวของข้าไม่ใกล้ชิดกับข้าด้วยสิ่งใดที่ข้ารักมากไปกว่าสิ่งที่ข้าได้กำหนดเป็นฟัรฎูแก่เขา และบ่าวของข้าจะยังคงใกล้ชิดกับข้าด้วยนาฟิละฮฺ จนกระทั่งข้ารักเขา และเมื่อข้ารักเขา ข้าจะเป็นหูของเขาที่เขาได้ยินด้วย เป็นตาของเขาที่เขามองด้วย เป็นมือของเขาที่เขาจับด้วย และเป็นเท้าของเขาที่เขาเดินด้วย หากเขาขอสิ่งใด ข้าจะให้แก่เขา และหากเขาขอความคุ้มครอง ข้าจะคุ้มครองเขา และไม่มีสิ่งใดที่ข้าลังเลจะทำเท่ากับการเอาชีวิตของบ่าวผู้ศรัทธา เขาเกลียดความตาย และข้าก็ไม่ชอบทำให้เขาเดือดร้อน” บันทึกโดยอัลบุคอรีย์ หมายเลข 6502 

ประการที่สาม: การรำลึกถึงพระองค์อย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะด้วยลิ้น หัวใจ การงาน หรือสภาพชีวิต เพราะ ระดับความรักต่ออัลลอฮ์จะขึ้นอยู่กับระดับการรำลึกถึงพระองค์

ท่านอัรร่อบีอฺ อิบนุ อะนัส กล่าวว่า:

 "عَلَامَةُ حُبِّ اللهِ كَثْرَةُ ذِكْرِهِ؛ فَإِنَّكَ لَا تُحِبُّ شَيْئًا إِلَّا أَكْثَرْتَ مِنْ ذِكْرِهِ" 

“เครื่องหมายของการรักอัลลอฮ์ คือการรำลึกถึงพระองค์มาก ๆ เพราะแท้จริงแล้วสิ่งใดที่เจ้ารัก เจ้าก็จะกล่าวถึงมันบ่อย ๆ” 

ประการที่สี่: การเลือกสิ่งที่พระองค์รักเหนือสิ่งที่เราปรารถนา เมื่ออารมณ์และความอยากเข้ามาครอบงำ และการพยายามปีนขึ้นไปสู่สิ่งที่พระองค์รัก แม้เส้นทางนั้นจะยากลำบากก็ตาม           

ประการที่ห้า: การใคร่ครวญหัวใจต่อพระนามและคุณลักษณะของพระองค์ การเพ่งมองด้วยการพินิจพิเราะห์และทำความเข้าใจสิ่งเหล่านั้น และการปล่อยให้หัวใจได้ท่องไปในสวนแห่งประจักษ์แจ้ง (มะอฺริฟะฮ์) และการตระหนักรู้เหล่านี้ ผู้ใดรู้จักอัลลอฮ์ผ่านพระนาม คุณลักษณะ และการกระทำของพระองค์ เขาย่อมรักพระองค์โดยไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ความรักต่ออัลลอฮ์บางครั้งเกิดจากการรู้จักพระองค์ และความสมบูรณ์ของการรู้จักนั้นจะเกิดขึ้นจากการรู้จักพระนาม คุณลักษณะ และการกระทำอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ รวมถึงการใคร่ครวญในสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง ซึ่งเต็มไปด้วยความประณีต เปี่ยมด้วยวิทยปัญญา และความมหัศจรรย์ ทั้งหมดนั้นล้วนบ่งบอกถึงความสมบูรณ์ ความสามารถ วิทยปัญญา ความรู้ และความเมตตาของพระองค์ 

ประการที่หก: การตระหนักและมองเห็นความดี ความเมตตา และความโปรดปรานทั้งที่เปิดเผยและซ่อนเร้นของพระองค์ เพราะทั้งหมดนั้นคือสิ่งที่เชื้อเชิญหัวใจให้รักพระองค์ ท่านนบี ﷺ เคยกล่าวแก่ท่านอุมัร อิบนุ อัลค็อฏฏอบ (ร.ฎ.) ว่า:

 "لَا، حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ نَفْسِكَ" 

“ไม่…จนกว่าข้าจะเป็นที่รักยิ่งกว่าตัวเจ้าเอง” หมายความว่า การศรัทธาจะไม่สมบูรณ์จนกว่าความรักจะถึงระดับนี้ และหากท่านนบี ﷺ ยังเป็นที่รักเหนือกว่าตัวเราเอง แล้วพระเจ้าผู้ทรงเกียรติสูงสุดจะไม่สมควรแก่การเป็นที่รักและการอิบาดะฮฺเหนือกว่าตัวเราเองดอกหรือ? ทุกสิ่งที่พระองค์ประทานแก่บ่าวผู้ศรัทธา ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เขารักหรือสิ่งที่เขาไม่ชอบ ล้วนเชื้อเชิญให้หัวใจรักพระองค์ ทั้งการให้และการห้าม การปกป้องและการทดสอบ การจับและการปล่อย ความยุติธรรมและความโปรดปราน การให้ชีวิตและการเอาชีวิต ความเมตตา ความดี ความอภัย ความอดทนต่อบ่าว การตอบรับดุอาอ์ การคลายทุกข์ การช่วยเหลือ และการประทานความสุข ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นโดยที่พระองค์ไม่ต้องการสิ่งใดจากบ่าวเลย เพราะพระองค์ทรงสมบูรณ์และไม่ต้องพึ่งพาใคร 

ดังนั้น หัวใจของบ่าวจะไม่รักพระองค์ได้อย่างไร ในเมื่อพระองค์ทรงทำดีต่อเขาอย่างต่อเนื่องทุกลมหายใจ แม้บ่าวจะทำผิดอยู่เสมอ ความดีของพระองค์ไหลลงสู่บ่าว แต่ความผิดของบ่าวกลับถูกยกขึ้นไปหาพระองค์ พระองค์ทรงแสดงความรักด้วยการประทานความโปรดปราน ทั้งที่พระองค์ไม่ต้องการบ่าว แต่บ่าวกลับแสดงความเกลียดชังด้วยการทำบาป ทั้งที่เขายังต้องพึ่งพาพระองค์อยู่ตลอดเวลา นี่คือความอัปยศที่สุดของหัวใจ ที่ละเลยไม่รักพระองค์ผู้มีพระเมตตาเช่นนี้ แต่กลับไปผูกพันกับสิ่งอื่นแทน 

ประการที่เจ็ด: และนี่คือสิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่สุด คือการที่หัวใจอ่อนน้อมและยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง ต่อหน้าอัลลอฮ์ ตะอาลา ซึ่งไม่อาจอธิบายได้ด้วยถ้อยคำใด ๆ ได้ 

ประการที่แปด: การอยู่ลำพัง (ค่อลวะฮ์) กับพระองค์ในเวลาที่พระองค์ทรงลงมา (เวลาสุดท้ายของกลางคืน) เพื่อวิงวอนต่อพระองค์ อ่านพระดำรัสของพระองค์ และยืนหยัดด้วยหัวใจพร้อมมารยาทแห่งการเป็นบ่าวต่อหน้าพระองค์ แล้วปิดท้ายด้วยการขออภัยโทษและการกลับใจ ท่านอบูฮุร็อยเราะฮ์ (ร.ฮ.) รายงานว่า ท่านร่อซูล ﷺ กล่าวว่า:

 "يَنْزِلُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ لَيْلَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الآخِرُ، يَقُولُ: مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ، مَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ، مَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ" أخرجه البخاري (١١٤٥) ومسلم (٧٥٨). 

“พระเจ้าของเราผู้ทรงเกียรติและทรงสูงส่ง จะลงมายังฟากฟ้าชั้นล่างทุกคืน เมื่อเหลือหนึ่งในสามสุดท้ายของกลางคืน แล้วพระองค์จะตรัสว่า: ใครวิงวอนต่อข้า ข้าจะตอบรับเขา ใครขอสิ่งใดจากข้า ข้าจะให้แก่เขา ใครขออภัยโทษจากข้า ข้าจะอภัยให้เขา” บันทึกโดยอัลบุคอรีย์ หะดีษหมายเลข 1145 และมุสลิม หะดีษหมายเลข 758           

กล่าวคือ ความต้องการของเจ้า – และความต้องการของสิ่งถูกสร้างทั้งหมด – อยู่กับพระองค์ พระองค์คือผู้ใจกว้างที่สุด และผู้ทรงเกียรติที่สุด พระองค์ประทานให้บ่าวของพระองค์ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากขอ มากกว่าสิ่งที่เขาคาดหวัง พระองค์ทรงตอบแทนแม้การงานเล็กน้อย พระองค์ทรงทำให้มันงอกงาม และทรงอภัยความผิดมากมายและลบล้างมัน           พระองค์ตรัสว่า:

 ﴿يَسْأَلُهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ﴾
(سورة الرحمن: ٢٩) 

“ทุกสิ่งที่อยู่ในฟากฟ้าและแผ่นดินต่างวอนขอต่อพระองค์ และทุกวันพระองค์ทรงอยู่ในกิจการใหม่” (ซูเราะฮ์อัรเราะห์มาน: 29)           

พระองค์ไม่ถูกรบกวนด้วยเสียงหนึ่งจนละเลยอีกเสียงหนึ่ง ไม่สับสนด้วยคำขอที่มากมาย ไม่เบื่อหน่ายต่อการวอนขอซ้ำ ๆ ตรงกันข้าม พระองค์ทรงรักผู้ที่วอนขออย่างต่อเนื่อง ทรงรักให้ถูกวอนขอ และทรงกริ้วเมื่อไม่มีใครวอนขอ พระองค์ทรงละอายต่อบ่าวของพระองค์ในสิ่งที่บ่าวไม่ละอายต่อพระองค์ พระองค์ทรงปกปิดบ่าวในสิ่งที่บ่าวไม่ปกปิดตนเอง และทรงเมตตาในสิ่งที่บ่าวไม่เมตตาตนเอง           พระองค์ทรงเรียกบ่าวด้วยความโปรดปรานและความเมตตาเพื่อเชิญชวนสู่เกียรติและความพอพระทัย แต่บ่าวกลับปฏิเสธ พระองค์จึงส่งร่อซูลไปตามหา และส่งสัญญาของพระองค์ไปกับพวกเขา แล้วพระองค์เองก็ลงมาและตรัสว่า: 

“ใครขอสิ่งใดจากข้า ข้าจะให้แก่เขา ใครขออภัยโทษจากข้า ข้าจะอภัยให้เขา” 

ประการที่เก้า: การนั่งร่วมกับผู้ที่รักอัลลอฮ์อย่างจริงใจ และเก็บเกี่ยวผลไม้แห่งถ้อยคำของพวกเขาเหมือนการเลือกผลไม้ที่ดีที่สุด และไม่พูดออกไปเว้นแต่เมื่อเห็นว่ามีประโยชน์ต่อสภาพจิตใจของตนเองและเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น             

ดังที่ท่านอุมัร อิบนุ อัลค็อฏฏอบ (ร.ฎ.) กล่าวว่า:

 "لَوْلَا ثَلَاثٌ لَمَا أَحْبَبْتُ البَقَاءَ: لَوْلَا أَنْ أُحْمَلَ عَلَى جِيَادِ الخَيْلِ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَمُكَابَدَةُ اللَّيْلِ، وَمُجَالَسَةُ أَقْوَامٍ يَنْتَقُونَ أَطَايِبَ الكَلَامِ كَمَا يُنْتَقَى أَطَايِبُ التَّمْرِ". 

“หากไม่มีสามสิ่งนี้ ข้าคงไม่รักที่จะอยู่ต่อไป คือ การได้ขี่ม้าออกไปในหนทางของอัลลอฮ์ การต่อสู้กับความเหน็ดเหนื่อยในยามค่ำคืน และการนั่งร่วมกับผู้คนที่เลือกถ้อยคำที่ดีที่สุดเหมือนการเลือกอินทผลัมที่ดีที่สุด” 

ประการที่สิบ: การเว้นห่างจากทุกสิ่งที่เป็นสาเหตุทำให้หัวใจห่างไกลจากอัลลอฮ์ อัซซะวะญัล           ด้วยเหตุผลทั้งสิบประการนี้ บรรดาผู้รักพระองค์จึงได้เข้าสู่สถานะแห่งความรัก และได้เข้าใกล้พระผู้เป็นที่รัก และแก่นแท้ของทั้งหมดนี้มีสองสิ่ง คือ การเตรียมจิตวิญญาณให้พร้อม และการเปิดดวงตาแห่งสายตาภายใน แล้วหัวใจจะไม่รักพระองค์ได้อย่างไร ในเมื่อไม่มีใครนอกจากพระองค์ที่นำความดีมาให้ ไม่มีใครนอกจากพระองค์ที่ลบล้างความผิด ไม่มีใครนอกจากพระองค์ที่ตอบรับคำวอน ขออภัยความผิด ปกปิดข้อบกพร่อง คลายทุกข์ ช่วยเหลือผู้เดือดร้อน และประทานสิ่งที่ปรารถนา           พระองค์คือผู้ที่สมควรถูกกล่าวถึงมากที่สุด สมควรถูกขอบคุณมากที่สุด สมควรถูกอิบาดะฮฺมากที่สุด สมควรถูกสรรเสริญมากที่สุด พระองค์คือผู้ช่วยเหลือที่แท้จริง ผู้ทรงเมตตาที่สุด ผู้ใจกว้างที่สุด ผู้ประทานมากที่สุด ผู้ทรงเกียรติที่สุด ผู้ทรงอำนาจที่สุด และผู้ที่บ่าวสามารถพึ่งพาได้อย่างแท้จริง พระองค์ทรงเมตตาต่อบ่าวมากกว่ามารดาที่เมตตาต่อลูก และทรงดีใจต่อการกลับใจของบ่าวมากกว่าคนที่สิ้นหวังในทะเลทรายแล้วพบพาหนะพร้อมอาหารและน้ำของตนอีกครั้ง           

พี่น้องผู้ศรัทธาทุกท่านครับ 

ความรักต่ออัลลอฮ์คือสถานะสูงสุดของหัวใจผู้ศรัทธา เป็นพลังชีวิตและความสงบที่แท้จริง หัวใจจะไม่รักพระองค์ได้อย่างไร ในเมื่อพระองค์คือผู้เดียวที่นำความดี ลบล้างความผิด ตอบรับคำวอน และประทานความเมตตาแก่บ่าวอย่างต่อเนื่อง           หนทางสู่ความรักนี้มีสิบประการตามที่ได้กล่าวมาแล้วนั้น ได้แก่: การอ่านอัลกุรอานด้วยการใคร่ครวญ การทำอิบาดะฮฺนาฟิละฮฺหลังฟัรฎู การรำลึกถึงพระองค์อย่างต่อเนื่อง การเลือกสิ่งที่พระองค์รักเหนืออารมณ์ตน การใคร่ครวญพระนามและคุณลักษณะของพระองค์ การตระหนักถึงความโปรดปรานและเมตตาของพระองค์ การอ่อนน้อมและยอมจำนนต่อพระองค์อย่างสิ้นเชิง การอยู่ลำพังกับพระองค์ในยามค่ำคืน การนั่งร่วมกับผู้รักพระองค์อย่างจริงใจ การเว้นห่างจากสิ่งที่ทำให้หัวใจห่างไกลจากพระองค์           เมื่อหัวใจรู้จักพระองค์ ความรักย่อมเกิดขึ้นโดยไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ และเมื่อความรักนั้นมั่นคง ทุกลมหายใจจะเป็นการเดินทางสู่พระองค์ผู้ทรงเมตตา

ดาวน์โหลดไฟล์คุตบะฮ์ Pdf https://url.in.th/gFeeu