คุตบะฮ์

อีหม่านไม่ใช่สิ่งที่หยุดนิ่ง หากแต่เป็นสิ่งที่เพิ่มขึ้นและลดลงได้ หัวใจของผู้ศรัทธาอาจแข็งแรงหรืออ่อนแอ ขึ้นอยู่กับการดูแลของเราเอง… ในโลกที่เต็มไปด้วยความผันผวนและสิ่งล่อใจ หัวใจจึงต้องได้รับการฟื้นฟูอยู่เสมอด้วยการรำลึกถึงอัลลอฮ์ การใคร่ครวญอัลกุรอาน การคบหากับผู้ที่ดีงาม และการเตาบะฮฺอิสติฆฟารอย่างจริงใจ เพราะหัวใจที่มั่นคงในศรัทธา คือหัวใจที่ไม่หวั่นไหวต่อความผันผวนของโลก และจะนำทางเจ้าของมันไปสู่ความสุขในโลกนี้ และสวรรค์อันสถาพรในโลกหน้า

ความรักต่ออัลลอฮ์ ตะอาลา คือสถานะสูงสุดของหัวใจผู้ศรัทธา มิใช่เพียงถ้อยคำบนลิ้น แต่เป็นพลังชีวิตที่หล่อเลี้ยงวิญญาณและนำทางสู่ความสงบแท้จริง อุละมาอ์ได้อธิบายว่า ความรักนี้คือแก่นแท้ของการอิบาดะฮฺ ซึ่งประกอบด้วย ความรักอย่างสมบูรณ์ และ การถ่อมตนอย่างสมบูรณ์ ที่ไม่อาจมอบให้แก่ผู้ใดนอกจากพระองค์ คุตบะฮ์นี้ได้นำเสนอสิบประการแห่งหนทางสู่ความรักต่ออัลลอฮ์ ตั้งแต่การใคร่ครวญอัลกุรอาน การทำอิบาดะฮฺนาฟิละฮฺหลังฟัรฎู การรำลึกถึงพระองค์อย่างต่อเนื่อง ไปจนถึงการอ่อนน้อมและการอยู่ลำพังกับพระองค์ในยามค่ำคืน เพื่อชี้ให้เห็นว่า หัวใจที่รู้จักพระองค์ย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยงการรักพระองค์ได้ และเมื่อความรักนั้นมั่นคง ทุกลมหายใจจะพากเพียรเพื่อแสวงหาความพึงพอพระทัยจากพระองค์

อัลฮัมดุลิ่ลลาฮฺ พี่น้องมุสลิมของเราในปัจจุบันได้ให้ความสนใจในหลักธรรมคำสอนของศาสนามากขึ้น ศึกษาและใฝ่เรียนรู้อิสลามกันมากขึ้น เอาใจใส่และรับผิดชอบหน้าที่ที่พึงถวายแด่อัลลอฮฺ ตะอาลา และหน้าที่อันพึงปฏิบัติต่อเพื่อนมนุษย์และสรรพสิ่งต่างๆ กันมากขึ้น แต่เราก็ต้องยอมรับความจริงประการหนึ่งว่า ยังมีพี่น้องมุสลิมของเราจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว ที่ยังไม่แสดงออกซึ่งความดีใจและภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นมุสลิมอีกด้วย

คำตักเตือนที่ดียิ่งคือ คือคำตักเตือนที่ออกมาจิตใจที่มุ่งหวังความโปรดปรานจากอัลลอฮฺ ตะอาลา โดยตักเตือนกันไปสู่การสำรวมตนต่อพระองค์เพียงพระองค์เดียว และสำหรับผู้ที่น้อมรับคำตักเตือนที่มาจากหลักธรรมคำสอนของอิสลามนั้นย่อมเป็นผู้ที่สถานะอันสูงส่ง ณ พระองค์เสมอ

ดังนั้นหากตัวเราศรัทธามั่น ปฏิบัติแต่เรื่องความดี หมั่นศึกษาหาความรู้ในด้านศาสนา ดูแลครอบครัวให้ทุกคนดำเนินชีวิตตามบัญญัติของศาสนา นั่นแหละคือ เครื่องหมายบอกให้เรารู้ว่า ตัวเราและคนในครอบครัวของเราได้รับพระเมตตา ได้รับฮิดายะห์จากองค์พระผู้อภิบาลแล้ว ซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือน

นับเป็นความโปรดปรานจากองค์พระผู้อภิบาลที่ทรงเมตตาฮิดายะฮ์เปิดทางนำให้แก่เราแต่ละคน ให้มีความเลื่อมใสศรัทธา เป็นคนรักในความดี มีศรัทธาอีหม่านต่อองค์อัลลอฮ์ (ซ.บ.) ถ้าพระองค์ไม่ทรงเปิดหัวใจให้ หรือถ้าพระองค์ไม่ทรงประทานทางนำให้ เราก็จะกลายเป็นมุสลิมเพียงชื่อ แต่ไม่มีวิญญาณของมุสลิม เหมือนคนตายที่ไม่มีลมหายใจ หรือมิฉะนั้นก็เกิดมาเป็นคนไร้ศรัทธา ห่างไกลศาสนา ไร้อนาคตในโลกหน้า